La finca de la familia - De familieboerderij

donderdag 22-01-2009

's Morgens op 'n normaal uur volgens Renaat ontbeten (06.30 à 07.00hr.).
Nadien samen met de anderen richting het "oficina van Fermuprocan" ( ongev. 8hr. ...)voor één van de vele dagelijkse besprekingen. Doch rond 08.45hr.kreeg ik een voorstel van Elba, om de familieboerderij (La Finca) te bezoeken en even mee te helpen, om de schapen te tellen. Natuurlijk interessant en plezant. Iets anders dan vergaderen en binnen zitten bij dit mooie weer.
Even later, samen met Sharif de zoon van Elba + 2 neefkes, vertrokken richting Finca...
Na ongeveer 15 à 20 minuutjes en veel hobbels en putten omzeild te hebben, stopten we aan de ingang van ‘La Esparanzita’ (plaats waar op ’n ecologische manier geteeld wordt). Hier moesten we door om aan de finca (boerderij) van de familie te komen; tijdens deze doorsteek te voet (ong.30 min.) heeft Sharif mij uitleg gegeven over vele plaatsen, bomen, struiken, dieren, enz...
Op die manier heb ik enkele kaaimannen van (van ong. 0,50m.) kunnen bewonderen... alsook een jonge boa en andere jonge slangen (adders), tevens nog mooie salamanders en vlinders tegengekomen.

Even later na 'n goed halfuurtje stappen, aangekomen op de boerderij waar de vrouw des huizes mij verwelkomde samen met de 3 andere.
Ook een zus van Elba die daar was gaf een al even mooie verwelkoming. 'n 10 tal minuutjes later hoorden en zagen we de schapen aankomen, vooruitgedreven door ... de broer van Elba en een helper. De schapen werden van de weide beneden naar de finca gedreven om geteld te worden en daarbij ook het nummer in 't oor aflezen en zeggen, ook moest ge zeggen of 't 'n ooi of 'n bok was. Deze gegevens werden dan in de boek geschreven, zodat men weet bij eventuele controle, wat er met al de schapen gebeurt. Tijdens die telling moesten ze soms ook verzorgen als ze letsels hadden op de rug, poten of ergens anders... kan soms gebeuren... Na het vangend en tellend gedeelte was er pauze en werd er gegeten en wat gebabbeld...
+ werd er ook wat met de kaarten gespeeld onder hen. Tevens zag ik ook enkele hennen + 1 wilde eend rondlopen. Heb er met de Boer en Sharif over gebabbeld ...mits vertaling van Sharif (van 't duits naar 't spaans en omgekeerd)... Zo waren er op de boerderij een tijd terug meerdere eenden (=lees, enkele wijfkes + mannekeseenden). Ze vertelde me dat die eenden op meerdere plaatsen (in de vrije natuur) hun eieren legden en niet wilde broeden. Als de kennis van deze dieren minimaal is en dan maar slacht, tja... Dus heb ik ze enkele dingen over die beeskes verteld, o.a. over 't cultiveren (eventueel kweken) en hun gedrag... zodat ze die beeskes eerst hun ding laten doen alvorens ze op te eten. Na die conversaties over tuinieren en dieren, waarbij het soms over details ging waar eigenlijk niet veel werk bij is, doch soms wel handig om weten en gedaan te hebben, zijn we stillekes vertrokken...na een kort afscheid van de boer (Elba's broer) en zijn familie aldaar.

Na een korte wandeling terug richting La Esperanzita, van een half uurtje, hebben we aldaar nog een babbeltje geslagen en wat rond gekeken...waarna we per taxi terug richting centrum van Nueva Guinea gingen.
Doch na een mooie dag ten huize van... en ten velde, kwam de "Clou" van de dag.
Dat was... dat ik eigenlijk niet kon verder vertellen, HOEVEEL schapen er juist waren
op de boerderij... Heb het werk en alles meegedaan, maar niet het aantal schapen met hun lammeren genoteerd (wat toch deels het doel van mijn bezoek daarna was).
Iedereen was wel blij over het verloop van de dag en konden ook lachen over de "clou".

Tot zover de dag van de "finca" en zijn schapen-story.

Renaat.

En toen was hij moe, de man van het stadspark in Sint-Truiden.