Verslag van Willy van de reis naar Managua en bezoek Centro de Educacion Raflang

Vertrek uit N. G. naar hotelletje Aquacas in Managua.

We moeten van daar s’anderendaags om 6.30u  vertrekken naar Luchthaven M.

Renaat en Nl. Wim uit Enschede nemen de bus om 5.00u 's morgens vanuit N.G. richting Managua. De bagage van Willy gaat mee met de bus. Afspraak is dat Willy tussen 7.00u en 8.00u wordt opgehaald om met Hilde mee te reizen in de auto van Elba, haar Duitse echtg. Gerd en zoon Sjarif.  De familie van Elba moet een aantal zaken regelen in Managua.
Hilde, Elba en familie dagen op rond 10.00u om Willy af te halen.
Renaat en Wim hebben een confortabele reis met de bus en komen rond 13.30 aan Malaga. Zij installeren zich op hun kamer, bezoeken een restaurantje en rijden vervolgens naar de Mercado Artisanal.
De rit met Hilde en Willy naar Malagua wordt af en toe opgehouden door hordes koeien die op de grote baan lopen en al eens pal voor de auto blijven staan.Een paar keer raakt de onderkant van de auto van Gerd de veel te hoge drempels die de snelheid moeten beperken. Onderweg rijden ze even terug om foto’s te nemen van een gestorven paard dat tegen de weg aan ligt en verorberd wordt door een massa aasgieren.
Bij het naderen van Managua eten Hilde, Willy en co. een middagmaal in een klein baanrestaurantje.
Even later passeren ze de zonas francas. Deze zones zijn belastingsvrij voor de bedrijven die zich er vestigen. Hier werken families aan veel te lage lonen. Zij moeten daar ook hun producten kopen.
In Managua regelen Elba en Gerd enkele zaken met ondermeer een bezoek aan de zus van Elba … Hilde doet samen met Gerd enkele boodchappen in een supermarkt.
Terwijl Gerd de auto bewaakt, kopen Hilde, Willy en Elba enkele typisch Nic  spullen in el Marcado Artisanal
Onderweg naar M. spreekt Hilde af met Maria Teresa om haar schooltje El Centro de Educacion Raflang te mogen bezoeken en om typische Nica-kleren af te halen om op te treden in St Truiden.

Centro de Educacion Raflang

Opgericht in 2004 door Maria Theresa.
M.T. heeft een groot deel van haar huis ingericht als school en speelruimte.
In het schooltje staat een stereo installatie die gebruikt wordt door de kinderen en de ouderverenigingen. De lesgevers vertellen veel verhaaltjes en de kinderen hebben wat speelgoed om mee  te spelen.
Doel van het initiatief is les te geven aan kinderen met arme ouders die meestal in de zonas francas werken.
De lessen worden gegeven door 2 maestra’s en deeltijds ook door Maria Teresa en haar dochter Berdin. De maestra’s worden betaald. M.T. en Berdin werken er als vrijwilligsters. M.T werkt ook halftijds in een publieke school en Berdin doet haar laatste jaar Relaciones Internationales.
Prijzen die de ouders betalen zijn 20 en 50 cordobas. Meestal 100 cordobas per maand.
De school van M.T. krijgt geen tussenkomst van de staat zoals de andere scholen.
Daarom koopt MT zelf boeken en schenkt ze in pakket aan de kinderen.
Andere kinderen, die in publieke scholen les volgen, betalen 250 tot 350 cordobas per maand. Deze scholen krijgen ook subsidies van het  Nic. Min van Onderwijs.
Aantal kinderen in Centro de Educ. Raflang  in 2008: 64
De Gros schenkt aan het schooltje 1900 cordoba. Hilde krijgt hiervan een bewijs. 

Van schooltje naar hotel met aankomst rond 18.30u.

Hilde en Willy krijgen sleutels van hun hoitelkamer en gaan zich verfrissen.
Wim, Renaat en Willy krijgen voor hun avondmaal de rustigste plaatsen naast een zwemdok, achter een lawaaierige discoteek. Terwijl ze eten sluipen de reeën in het halfduister tot bijna aan hun tafel.
H. Wim, R. en W. spreken af met een taxi die hen do morgen, 29 jan,  om 6.30u  naar de luchthaven van Managua moet brengen.
 

Willy