Voorlaatste bericht van Hilde uit Nueva Guinea

Hola, het is dinsdag 27 januari 16u plaatselijke tijd, dus 23u in België.
een laatste mailke vanuit het cybercafe in het Parque Central in Nueva Guinea;
Op de achtergrond het geluid van metaal. De gemeente plaatste een techo, een dak over de cancha of sportveld in het park.
Altijd is er wel lawaai, op elke computer speelt een ander spel of zijn er de skypegesprekken: De voorbijrijdende auto's, bussen, radio's, kinderen...en nu toch ook heel wat motors, een verandering die me toch erg opvalt ... naast de voortdurend schreeuwende celulares ofte gsm's. Niet te geloven hoe die mobistar en claro hier geld verdienen op kap van...mensen die via de massa reclame, allemaal denken niet meer zonder deze vorm van communicatie te kunnen ... maar wie ben ik om daar iets over te zeggen ... ik heb er hier zelf eentje bij de hand.

Hotmail opent beter maar het blijft toch allemaal langzaam door onze westerse stressbril als je ondertussen nog heel wat andere dingen zou willen doen.
 
De laatste uren hier, het afscheid nadert, het programma zat barstensvol, we zijn hier 11 dagen en als ik nu terugdenk aan de eerste activiteiten dan lijkt het of we een maand hier waren. Als ik denk aan alles wat ondanks alle tijd en vrijwillige inzet van onze partners (burgers en gemeente) nog niet volledig uitgeklaard werd ... dan hadden we gerust nog een maand extra kunnen gebruiken.
 
Het boeiende aan deze hele stedenband en uitwisseling is dat een mens blijft leren. Denk nunca jamás, ofte nooit van ze leve, dat je het nu wel weet. Denk nooit ... nu heb ik het door. Vergeet het. Niet hier in Nicaland ... enfin ... nooit eigenlijk he. 
 
Bueno, ik tik hier nog juist 20 minuten en ga dan eens kijken of ik nog wat boodschappen kan doen. Er zijn er in Sint-Truiden die op Flor de caña wachten en ik zou toch nog enkele aankopen voor de Fiesta Latina willen doen. enkele uniformen, vlaggen en wie weet wat leuks ik nog vind.
 
Luc, het is me niet gelukt om foto´s door te sturen maar ze zijn er wel hoor ... 3 GB vol foto en film. Binnenkort vinden ze hun weg naar de website. Als ik ze subiet uit de macbook krijg.
 
Cel, Willy, Renaat en Wim zijn met een hoop volk mee naar de laguna waar Willy en ik zondag al waren.  Ikke at samen met een vorige schepen, Xisto. Leerrijk zo,n gesprekken. Hij had het over Denis en Jairo die overrompeld worden door honderden mensen die één voor één naar gunsten komen vragen. We zagen ze gisteren inderdaad massaal voor het gemeentehuis staan terwijl de schepenen en de burgemeester meer dan 3 u tijd voor ons uittrokken. Hij zal nog moeten leren onze Denis, vooral nog moeten leren 'neen' zeggen waarschijnlijk.

Begin maar eens in een stad van 128.000 inwoners, zo groot als Limburg.
Wie het eerst? Wat het eerst? Een weg om maïs en bonen te vervoeren en zo voor een inkomen te zorgen voor de boeren van de meest afgelegen gebieden? Huizen voor degenen die geen dak hebben? Investeren in een jeugdhuis en een ambtenaar omdat het aantal jongeren hier in verhouding verschrikkelijk groot is en er zo goed als niets voor hen bestaat. Een sportveld, een brug? de wekelijkse vuilnisophaling? de brandweer, het behoud van het regenwoud, de illegale houtkap, de drugstrafieken?  Eten?
 
Willy en Wim deden  voormiddag hun laatste (en eerste) aankopen in de stad. Renaat demonstreerde aan enkele jongeren van de emJAC-school hoe je best een tropisch bos onderhoudt ;-)

Cel en ik zaten de hele voormiddag rond de tafel met de nog steeds in grote getalen opkomende asohdengers  (Jose Ramon, Bernabe, Elba, Modesta, Alicia, Hilario ...)
Vandaag staat de bestemming van het fondo civil op de agenda.
Wat staat er in de planning voor 2009 ivm het budget dat via de Vlaamse Gemeenschap en via het Nicaraguacomité naar Nueva Guinea komt?
Wat met de onzekerheid of Vlaanderen onze stedenband de volgende 3 jaar ook zal ondersteunen (wegens heel wat geïnteresseerde vlaamse gemeentes) , wat met die verschrikkelijk veranderende wisselkoers tss dollar en euros;
10.000 euro kan net zo goed 12.650 dollar (aan 1.15) als 14.800 dollar (aan 1.35) betekenen;
  Voor onze partners staat dit verschil al snel voor  het loon van een ambtenaar voor ongeveer een half jaar:
Voel je waar ik naartoe wil? Begin dan maar eens een serieuze, door iedereen gedragen planning en begroting te maken. Enfin, tegen half twee hebben we de agenda´s dichtgeslaan, de laptops afgezet: Marcel werkt de volgende dagen nog verder met Hilario en overloopt in het weekend alles nog eens zorgvuldig met de junta directiva en zal de volgende overeenkomsten tekenen.

Voor ons zit het er hier bijna op, binnen enkele uren nog een afscheidsmaaltijd in het hotel, een laatste uitwisseling van sentimientos, goede bedoelingen, laatste rechtzettingen van mogelijke malentendidos (verkeerd begrepen dingen) en dan zit het er op, dan gaan we de laatste keer slapen in de klampige lakens (enfin die van mij toch, door de fantastische herbebossing rond het huis van Elba blijft het daar wel altijd tropisch vochtig, willen of niet) maar, we klagen nog altijd niet hoor.
 
Morgenvroeg wordt het voor Renaat en Willy waarschijnlijk de bus van 7 (of 5) uur richting Managua. Willy en ik kunnen aarschijnlijk met de familie Schnepel-Rivera mee met de auto. We kunnen dan een stuk later vertrekken met de bedoeling om toch ook nog even voor wat typische souveniers op de 'mercado huembles' te geraken.

Ik neem dadelijk nog contact op met Soraya die in St verschillende muurschilderijen maakte en moet zeker nog langs de Raflang-school waar normaal gezien een groot aantal nicadanskleding voor me klaarligt,
Bueno, ik stop, ik geniet van de laatste stralen zon, loop langs het huis van Elba in de hoop dat ze me nog even vergezelt naar de markt; binnen een uur is het hier 18u en pikdonker, oei...het begint te gieten buiten. Jups, daar gaan mijn inkopen.
 
Oh, Lester loopt hier juist in en uit ... en ik moet iedereen groeten.
hasta
Hilde
ps. Willy tikte een verslag over de activiteiten van gisteren , Arlette stuurt door