Impressies van de Truiense jongeren (20/04/2007)

Diverse jongeren schreven de afgelopen dagen hun ervaringen neer.

Rob:

Leven in Nueva Guinea tussen kindjes en jongeren, mensen met hoop in hun ogen en nog enthousiast bij een spelletje zakdoek leggen. Het is prachtig dat wij als Belgische jongeren dit mogen meemaken, weg van de luxe en even op bezoek in een andere cultuur, onze geest verruimend.
Kinderen lachen naar me en wuiven. Ze kunnen er niet genoeg van krijgen, opgepakt te
worden en even te vliegen, en even groot te zijn en met beide voeten van de grond.
Jongeren lopen rond, spelen met gsm's, meisjes gesminkt en opgetut.
Dan stap je een huis binnen, leef je even bij een gezin. 2uur per dag stromend water, wassen met een kommetje en water uit een ton. De elektriciteit valt uit in heel het dorp. Kinderen en jongeren moeten werken om te overleven. En toch is er vrolijkheid, een lach, warmte tussen de mensen waar wij nog iets van kunnen leren.
De weg stopt. Een aardeweg brengt me naar mijn huisje. Wat verder bouwen ze een kast van een huis. "Van de burgemeester", zeggen de mensen. "Geld dat normaal voor een weg dienden" veronderstelde anderen.
7 op tien mensen die je in Nicaragua tegenkomt, zijn er 7 jonger dan 30 jaar. 4 jongeren op tien zijn onder de 15jaar. (in België 1,5 op tien) 1 op 5 van de kinderen tussen 5 en 14 moeten werken om hun gezin te ondersteunen. 4 op 10 kinderen onder de 15 jaar kunnen niet lezen of schrijven.
Maar de jongeren hebben hoop. Een groep van gemotiveerde jongeren is opgestaan, willen een betere toekomst creëren voor de zovele kinderen in Nueva Guinea.
En daarom zijn we hier...
Een helpende hand, ervaringen uitwisselen, meedenken en ondersteuning en vooral de groep meer draagkracht geven.
Leren organiseren...
Begin eens bij de jeugd want zij zijn het die in de toekomst het leven beter kunnen maken...

Astrid:

Verschil tussen Managua en Nueva Guinea:
- Nueva Guinea heeft betere straten.
• Nueva Guinea ligt in een tropisch regenwoud dus het klimaat is hier anders: veel vochtigere lucht. Normaal zijn er 2 seizoenen: 1 nat en 1 droog. Nu regent het normaal niet, maar de afgelopen 3 dagen heeft het volop geregend.
• De huizen in Nueva Guinea zijn in het algemeen beter dan in Managua, hier leven de mensen tenminste niet op een vuilnisbelt.
• In Nueva Guinea worden wij als blanken heel raar bekeken; in Managua zijn ze blanken precies meer gewoon.

Marleen:

Het is een buitengewone ervaring die we hier opdoen in Nicaragua. De omgeving is mooi en alle mensen zijn enorm vriendelijk. Ze staan open voor onze inbreng en motivatie.
In ons gastgezin hebben we beperkt comfort, maar Modeste en haar dochter Lydia laten ons dit snel vergeten door hun enorme gastvrijheid. Ze staan steeds voor ons klaar, zorgen voor de was en het lekkere eten. Met zo'n gastgezin hebben we het echt getroffen.
De activiteiten vallen heel goed mee. De jongeren van Asohdeng zijn tevreden met de inbreng, zelfs in de regen hebben we onze taak volbracht en kwamen de kinderen in groepjes aangewandeld en gelopen om mee te spelen. We motiveren ze om dit in de toekomst met Asohdeng te doen. Uiteraard is spelen niet ons enige doel. Door evaluatie, groepsbinding, uitleg over de spelletjes trachten we de begeleiding en volwassenen van Asohdeng tips en uitleg te geven.
Alles verloopt zoals gepland wat de activiteiten van onze jongerengroep betreft. Hiermee zijn wij uiteraard heel blij, maar er is natuurlijk nog veel werk aan de winkel. Cultuurverschillen spelen enorm mee dus gelukkig dat we ons hiervoor naar hun omgeving konden begeven.
Buiten dit alles hebben we ook veel plezier en werken we enthousiast samen met af en toe... wat ontspanning.

Tom & Marianne:

Hier zitten we dan Tom en Marianne 19u pikdonker en het licht is juist uitgevallen. We zijn nu buiten aan het schrijven en blijkbaar heeft onze lamp een ongelofelijke aantrekkingskracht voor vieze beesten. Heel hardnekkige vieze beesten, want Tom heeft er net 1 opgegeten omdat hij honger had.
Deze zin omdat het over eten moest gaan. Nu het daar toch over gaat:
's morgens: rijst met bonen.
‘s middags: rijst met prut
's avonds: de restjes van 's morgens en 's middags
Ze doen hard hun best om ons verschillende gerechten te geven. Marianne heeft Aura meegenomen naar de winkel om aan te duiden wat ze graag eet, dit appreciëren ze wel. Ze hebben weinig, maar geven veel.We voelen ons thuis in ons huis! Aura = the best!
P.s: Marianne snurkt en Tom prot, dit vinden ze wel grappig.
Niquipo door Jolien en Sofie:
De groep is heel fijn en hier in het verre Nicaragua hebben we heel veel aan elkaar. De groep is tenslotte het enige wat ons nog een beetje met thuis verbind.
Iedereen doet zijn best om elkaar dagelijks de nodige portie knuffels en schouderklopjes te geven. Er worden gezonde discussies gehouden en er wordt zoals jullie op de foto's ook zien heel onnozel gedaan. Dat hebben we echt nodig en het is fijn om daarin ieders verschillende inbreng terug te vinden. Want we zijn tenslotte allemaal heel verschillende individuen.
Af en toe eens goed zagen tegen elkaar over warmte, regen, weeral bonen, kakkerlakken,... lucht op, en brengt ook veel begrip met zich mee. Want we zitten tenslotte allemaal in hetzelfde Nicaraguaanse schuitje.

Samira:

- Leuk gastgezin:vriendelijke mensen, lekker eten, proper huis
- Toffe jongeren
- Spaans spreken is soms moeilijk, maar met handen en voeten lukt het wel
- Wit zijn is ‘cool'
- Weinig luxe, veel armoede en toch is iedereen zo vriendelijk
Nicaragua is echt een prachtig land, lieve mensen, veel natuur, mooie uitzichten, gewoon prachtig. De regenbuien zijn wel een ellende;

Frans:

- Nueva Guinea, la matina, om 5 uur het weze licht
Un canto del gello, un altra, si con altro, het startsein van alle hanen.
Waf, woef, woef, woef. Het leven begint. In de keuken worden de potten schoongespoeld. Ik sta op, verdorie, no electricidad. Douchen bij kaarslicht, thuis nog nooit gedaan. Een half uur later, gallo pinto rijst met bonen. Eet smakelijk!

Anouk:

Toen we in België waren, dacht ik ‘oh een toffe' groep, wel met verschillende karakters. Veel vrouwen, maar dat zal geen problemen geven voor de mannen. Of zouden ze het niet aankunnen?
In Nicaragua aangekomen kon het gewoonweg niet meer stuk. De ‘FUN' zit er goed in. Toen ontmoeten we de jongeren van Ashodeng en de ‘fiësta' kon beginnen. Het is toch mooi ver van ons belgenlandje en hier in Nicaragua genieten van al het moois.
De activiteiten lopen vlot, de groep kan gewoonweg alles aan:
      -de taal: no prôblemos
      -de kinderen: kwamen vlot naar ons toe
      -het weer: pech, maar dat houdt het springvermogen niet tegen.
Hadden wij, volwassenen er wel bij moeten zijn?
Adios!

Elke en Katrien:

- mooie vloer (eerste indruk)
- wc vies buiten
- goede douche, wel buiten
- kakkerlak + salamander in kamer
- vriendelijkheid heft gebrek aan luxe op
- we worden goed verzorgd.

Wim:

We hebben heel lekker gegeten, maar het is eentonig, we zouden aan de Nicaraguanen moeten kunnen uitleggen dat je met deze lekkere ingrediënten dat je ook andere combinaties kunt maken.
De wijzen waarop het eten op het bord wordt gelegd, speelt voor hen geen rol.
Ze zorgen er wel voor dat alle vitaminen erin zitten.
Voor mij is het moeilijk voor te stellen om een bord zo op te dienen.
Voor ons wilt het oog ook wat, in België eten wij voor 75% met onze ogen.
Er zijn weinig verschillende manieren om het eten klaar te maken, ofwel bakken ze in veel olie , ofwel stoven ‘ze de groenten, ofwel barbeque.
Het eten is allemaal wel lekker, maar na een tijdje ben je het wel beu.