You are hereVerslagen jongerenreis 2007 / Over onze wandeling via La Esperanzita naar Los Angeles, ons bezoek aan het geboortebos van de stad Sint-Truiden en onze ontmoeting met een drie meter lange boa constrictor. (10/04/2007)

Over onze wandeling via La Esperanzita naar Los Angeles, ons bezoek aan het geboortebos van de stad Sint-Truiden en onze ontmoeting met een drie meter lange boa constrictor. (10/04/2007)


De Belgen bezochten vandaag La Esperanzita en wandelden naar de herbebossingsprjecten in Los Angeles. Een loodzware, gevarieerde tocht door een prachtig landschap, vol verrassingen.

Vrijdag ontbeten we op La Esperanzita en rond 09.00 uur vertrokken we voor een "korte" wandeling van een uurtje naar onze herbebossingsprojecten in Los Angeles. "Een uurtje" was gezegd... Uiteindelijk zouden we na een zware tocht van drie uren onder een loden zon in een temperatuur van 35 °C in Los Angeles aankomen.
Abel Rivera nam ons mee op sleeptouw door La Esperanzita. In dit biologisch project wordt aan boeren uitgelegd hoe ze herbebossing kunnen combineren met bomen of kruiden die een opbrengst genereren. Sinds een aantal jaren steunt de stad Sint-Truiden dit herbebossingsproject. In Sint-Truiden wordt jaarlijks symbolisch één boom gepland voor alle geboortes tijdens dat jaar en tegelijk wordt een som aan La Esperanzita geschonken. Met onze jongeren trekken we door onze twee stukken geboortebossen. Inmiddels is met onze steun reeds 10 ha bos heraangelegd. De bomen die tijdens ons laatste bezoek pas gepland waren waren nu - twee jaar later - ruim 2 à 2;5 meter hoog.
Plots algemeen tumult in de voorste gelederen van de groep: een boa contrictor van ruim 3 meter lang en twee dikke armen dik kruist ons pad ... In ons bos is het blijkbaar goed vertoeven. Helaas kruipt de slang snel ergens een ondergronds hol in. Uw verslaggever, die achteraan met Abel boompjes aan het bekijken was, heeft ‘m dus niet op foto. Gelukkig heeft de meegereisde cameraman de slang wel op film vastgelegd.
We vervolgen onze weg en beklimmen heuvel na heuvel. Bij elke vraag aan Danny, Abel en Rosaria over hoe ver komt als antwoord: "nog even, een kwartiertje". En dat dus gedurende 1,5 uren. Ondertussen was het bloedheet en raakte onze drankvoorraad op. Het winkeltje bij het binnenkomen van Los Angeles deed gouden zaken. In een mum van tijd was de volledige voorraad cola en limonade uitverkocht.
In Los Angeles bezochten we één van de projecten van de stad Sint-Truiden namelijk een wasplaats (zie hierover meer in een apart artikel). Tijd om te eten bij een plaatselijk gezin: men had twee gigantische kommen soep gemaakt met kip, kippenpoot, kippenkop, bananen, aardappel, ui en een soort Nicaraguaanse courgetten en witte kool. Heel lekker (als je de  kippenkop en -poot tactisch weet te vermijden).
Nadien bezochten we het herbebossingsproject van de stad Sint-Truiden. In 2005 brachten we met stadssecretaris Jo Hendricx en ambtenaar Jean-Marie Potters een bezoek aan deze deelgemeente van Nueva Guinea. Inmiddels hebben 30 boeren een vorming gekregen op La Espreanzita over hoe ze hun akkers kunnen herbeplanten en toch een opbrengst kunnen genereren. Grote stukken zijn inmiddels herbebost en er werd een wasplaats gemaakt om te verhinderen dat de vrouwen zouden wassen in de rivier en op die manier de rivier verder zouden vervuilen. Bedoeling is de bronnen van de Rio Zapote te beschermen tegen uitdroging. De Rio Zapote voorziet de stad Nueva Guinea immers van drinkwater.
Na een officieel moment aan de wasplaats vertrokken we opnieuw naar Nueva Guinea met de bus. Voor het eerst in twee dagen konden we ons opnieuw douchen en na de nacht op La Esperanzita en de tocht in de vlakke zon werd hiervan dankbaar gebruik gemaakt.
Afspraak om 18.30 uur in de evangelische kerk voor een misdienst.