Ontvangst door de jongeren van Santo Tomas (3/04/2007)

Na een vermoeiende rit door het binnenland van Nicaragua werden de jongeren opgewacht door jongeren uit Santo Tomas en Nueva Guinea: de uitwisseling kan beginnen !

Vanuit Nicamol trokken we meteen naar de comedor infantiel, kinderrefter voor een gezamenlijke maaltijd. De Asohdeng-jongeren zijn over het algemeen een stuk jonger dan onze jongeren, veelal tussen 16 en 18 jaar. In de comedor had het CDC een maaltijd met rijst, kip, bruine bonen en tortilla voorbereid. Vervolgens trokken we opnieuw naar Nicamol. Op de bus begonnen de Nicaraguanen te zingen. Onze jongeren werden compleet overstemd en zaten maar een beetje bedust te kijken. Rob greep vrij snel naar een gitaar en met "Het was een nacht" werd de tegenaanval ingezet.
De jongeren van Santo Tomas hadden een presentatie voorbereid waarin uitleg werd gegeven over de jongerenwerking en de projecten die met hulp vanuit Mol worden ondersteund. Men stond vooral stil bij de opvang van kansarme jongeren. Vervolgens was het tijd om zich voor te stellen. Dat gebeurde op speelse wijze door het doorgeven van een balletje. Als de muziek stopte moest degene die de bal in handen had zich voorstellen.
Vervolgens was het tijd voor dans. De Nicaraguanen kozen voor de "palo de mayo" en trokken Katrien en Tom mee op de dansvloer. De Belgen zetten in op de "hucklebuck" en "in Zaïre". Onvoorstelbaar hoe snel de Nicaraguanen mee op de dansvloer stonden en de hucklebuck (is dat geen typische zuid-limburgse dans ?) meedansten.
Nadien zochten we onze slaapplaats op: hotel Alleman in het centrum van Santo Tomas. Leuk en proper hotelletje met één klein probleempje: geen stromend water op de meerderheid van de kamers... Na een lange dag was het dus aanschuiven om te gaan douchen op de kamers waar wel water was. Na de maaltijd (opnieuw gallo pinto met kaas) trokken we met z'n allen naar een plaatselijke café/discotheek waar een bandje optrad. Onze bonte groep (19 Belgen, 22 Nicaraguanen uit Nueva Guinea en nog eens evenveel uit Santo Tomas) palmde al snel de dansvloer in. Voor de "hucklebuck" was hier geen plaats meer. Om 23.00 uur stonden de jongeren keurig aan de ingang om gezamenlijk naar het hotel te gaan. Het duurde nog even voor de rust daalde over hotel Alleman, maar inmiddels is iedereen alweer op de been en maken we ons klaar voor een bezoek aan de moestuin en waterzuiveringsproject van Mol. Nadien volgt de busrit naar Nueva Guinea en kan het echte werk beginnen.