Truiense jongeren bezoeken de Mombacho-vulkaan (1/04/2007)

De eerste dag bracht ons naar de Mombacho-vulkaan.

De eerste dag was het vooral de bedoeling om een beetje te acclimatiseren in de omgeving van Managua. Acclimatisering is nodig want overdag loopt de temperatuur hier op tot 35 °C. Tevens moesten we wachten op de groep van Lode, Marleen, Tom en Frans die pas zaterdagavond in Managua zou landen.
Omstreeks 09.00 uur arriveerde Hilario met onze Nicaraguaanse bus, een vroegere Amerikaanse schoolbus, maar in een goede staat. We vertrokken meteen naar de Mombacho-vulkaan. De tocht leidde ons het Nicaraguaanse binnenland via Masays en Granada. Peter en Chris hadden in Mombacho een gids gereserveerd voor 11.00 uur maar al snel bleek dat geen haalbare kaart. De bus rijdt immers veel langer op dit traject dan de mini-bus van gisteren. Tevens wordt onze bus onderweg vier keer gecontroleerd. We charterden immers een bus die normaal het traject tussen Nueva Guinea en Fonseca doet en die nu buiten het aan hem toegewezen traject rijdt. Zonder veel problemen mochten we onze weg vervolgen.
Omstreeks 11.45 uur waren we op de Mombacho-vulkaan, één van de twee vulkanen in Nicaragua waarvan de verschillende kraters bedekt zijn door een tropisch regenwoud. We stapten over op een speciale vrachtwagen die ons vanop 200 meter hoogte aan de voet van de vulkaan zou brengen tot in een geologisch meetstation op 1.165 meter. Onderweg brachten we een bezoek aan koffieplantage, één van de 18 biologische plantages op de flank van de vulkaan. Boven aangekomen zorgden we voor een maaltijd met gebakken kaas en bananen en begonnen we aan een wandeling van ruim drie uur rond de verschillende kraters van de vulkaan.
De tocht leidde ons door een tropisch regenwoud van 1.165 meter naar 1.020 meter om vervolgens weer te klimmen naar 1.220 meter. Onderweg hadden we fantastische vergezichten op de stad Granada, het meer van Nicaragua met het eiland Ometepe, de eilandengroep Las Isletas in het meer en de laguna van Apoyo. De vulkaan is een tropisch regenwoud met een fantastische fauna en flora. Zo zagen we honderden wilde orchideeën en tropische planten. Een van beide groepen zag zelfs een aap die rustig te slapen hing in een boom. De beklimmingen van de vulkaan-flank waren pittig, zeker de steile klim van 1.020 naar 1.220 meter.
Tijdens onze wandeling waren we ook getuige van de activiteit die deze vulkaan ooit heeft gehad. Uit gaten in de grond ontsnapte sulfer en warme lucht. Na ruim drie uur wandelen waren we opnieuw op het vertrekpunt. Gelukkig werd de hevige zon afgedekt door het bladerdek van de tropische bomen. Met de vrachtwagen daalden we af naar de voet van de vulkaan.
Vandaar ging het met onze bus naar de luchthaven om onze derde groep op te pikken. Lode, Tom, Marleen en Frans zijn zonder veel problemen met tussenstops in Barcelona, Madrid en Miami in Managua geland. Vervolgens vertrokken we opnieuw in de richting van ons hotel op zoek naar een restaurant. Dat bleek sneller gezegd dan gedaan want neerstrijken met een groep van 22 personen (19 Belgen en drie Nica's) bleek niet echt een eenvoudige opdracht. Hilde, Peter en Chris wandelden drie blokken in alle richtingen rond het hotel om uiteindelijk ... te belanden in hetzelfde kleine restaurantje om de hoek. Alleszins een punt om aan te denken in de toekomst: eten met een delegatie van 5 is nog net iets anders dan met een groep van 22. Uiteindelijk smaakten de gallo pinto met vlees, de vegetarische koeken gevuld met groenten, de gebakken kaas met rijst en de omeletten lekker. We dronken de volledige frigo van het restaurant leeg. Nu ja, veel moeite hadden we daar niet mee want we deelden 1 (één) cola, 5 Sprite's en 3 Fanta's. met de hele groep. Gelukkig stond het Tona-bier niet op rantsoen.
Bij thuiskomst in het hotel zochten we een bed voor de vier nieuwkomers, vergaderden de begeleiders om het programma van zondag voor te bereiden en merkten we 10 jongeren omstreeks 22.30 uur op in het zwembad. Om 23.30 uur lag iedereen op bed en dat is op dit ogenblik (6.30 uur zondagmorgen) nog steeds het geval.
Vandaag bezoeken we in de voormiddag Managua en vatten dan onze lange tocht doorheen het binnenland van Nicaragua aan om te stoppen in Santo Tomas, de zusterstad van Mol. Daar worden we opgewacht door 22 jongeren uit Nueva Guinea en door het jongerencomité van Santo Tomas. We krijgen er uitleg over de projecten van Mol en over de ervaringen die zij hebben met jongerenuitwisselingen. We slapen in een Ospedaje in Santo Tomas en vertrekken maandag omstreeks 09.00 uur naar Nueva Guinea. Vermoedelijk hebben we geen internet in Santo Tomas en kunnen we het volgende verslag pas plaatsen op maandagnamiddag of -avond plaatselijke tijd in Nueva Guinea.
Oh ja, men vroeg ons gisteren nog te melden dat de Belgische gsm's het niet doen (zoals wij overigens acht maanden lang hebben gezegd !), dat alles goed is en dat de jongeren jullie allemaal missen. Met die wetenschap sluiten we af en begeven we ons naar de gallo pinto (nog 14 keer Nicaraguaans ontbijt voor de boeg !) met gebakken kaas, ei en vers fruit.
Ondertussen is het 6.45 uur en is er volop activiteit. Binnen weinige ogenblikken start Katrien's Boot Camp in het zwembad